Zonder onrust geen creativiteit

Posted in Blog

Zonder onrust geen creativiteit

Dit weekend waren we bij een B&B in het zuiden van het land. Even onthaasten en tijd voor elkaar. Terugkijken op het jaar dat alweer bijna achter ons ligt. Al afzakkend door het glooiende Brabantse land schakelen we als vanzelf een tandje terug, maar eenmaal binnen in de Gasterij overvalt de stilte mij in zekere zin. We hebben een rustieke kamer met strak gestucte witte muren waar niets aan hangt. Een bank beneden en een bed boven. Een regendouche achter ons bed. En geen TV. Nu kijk ik eigenlijk bijzonder weinig TV maar toch… geen TV op de kamer?? De gedachte -geen TV?!- confronteerde me met m’n innerlijke onrust. De drukte en gehaastheid die we van huis hadden meegenomen verdwenen bij aankomst in de B&B als sneeuw voor de zon en binnen wachtte ons een intense rust. ZEN. Aandacht in het hier-en-nu. Ik wilde vertraging? Die kreeg ik. Big time! De missie van deze B&B: een plek creëren volkomen vrij van prikkels van buitenaf, waar je in absolute stilte met warme en oprechte aandacht en veel ruimte helemaal op jezelf kunt zijn en volledig tot rust komt. Daar kwamen we voor, toch?

De onrust werd nog eens aangewakkerd in de aangrenzende NatuurSpa waar we ons in de watten lieten leggen. In een reguliere sauna stap je na 10 minuten naar buiten als het zweet je van je voorhoofd gutst. Dit was geen sauna waar je zelf de regie hebt. Hier werden we begeleid. Zonder klok of zandloper konden we in een geurige dennenoven eindeloos wegdromen. ‘Geniet ervan’ zei de gastvrouw, ‘je hoeft hier niets en ik kom jullie weer ophalen’. Na 10 minuten dromen zaten we allebei weer recht overeind. We kijken elkaar aan en schieten in de lach. Om ons ongeduld. De behoefte aan ‘een besef van tijd’.

Onrust heeft altijd een functie, zegt Deepak Chopra. Je moet een prikkeling voelen om iets te willen doen, veranderen, creëren. Zonder (on)rust kan er geen creativiteit zijn. We besluiten toe te geven aan de ontspanning en de (on)rust in onszelf maar gewoon te verwelkomen. Nouja, gewoon – volgens mij hebben we daar regelmatig dit soort oefening voor nodig.